| تبليغات | X |
خورشید را به سجده وا می دارند آن سوگند خوردگان ِ پا در رکابِ ابدیت نهاده و چشمانِ ماه پس از چهار شب گِرد می شود در غباری از اندوه تا ببیند آیا باز هم ، آب بالا می آید .
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت 23:2 توسط شریعت |
با قسمتی از ترکیب غزل گل سرخ محرم الحرام را به استقبال می رویم
هرگز نديده بودم ، پَرپَر تن گل سرخ اين زخم کی نشانده ، بر گردن گل سرخ؟ فصل خزان چو آمد ، هرگز نگفت با خود من مي برم كجا آن ، عطر تن گل سرخ بيهوش گشته بودم ، دیگر چرا ؟ مگر من دستي كشيده بودم بر دامن گل سرخ ؟ از باغبان بپرسيد ، آخر چرا ؟ چگونه ؟ سگ پاره پاره كرده ، پيراهن گل سرخ ؟
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 11:14 توسط شریعت |
