نمی دانم چرا موضوع این پست مصادف شد با هفته ی دفاع مقدس آريوبرزن : سردار بزرگ ايران است که با شهامتي در خور ستايش و ماندگار ، لشگر ايران را تا آخرين لحظه در برابر ارتش اسکندر مقدونی نگهداشت و مقاومت نمود و جان سپرد و حماسه اي در تاریخ ایران از خود برجای گذاشت . گونه های اساطیرِ این سرزمین به سرخی می زنند از غروبِ رنگینِ تو که طلوعِ هزاران خورشید را از پسِ قامتِ کوهستانی که هنوز به احترامت پابرجاست نوید می داد ، ، خون تو سردار ! طعمِ تلخ حقارت را شیرین کرد یعنی (هنر نزدِ ایرانیان است و بس) بیست و چند قرن می گذرد ولی هنوز مادران این سرزمین فرزندان خود را به نام تو نمی خوانند ، هرگز ، تندیسی هم به یاد تو بر پا نشد هرچند ، ماندند نام هایی که بر شرافت این ملت تاختند ولی من شعری برای تو می نویسم تا زمزمه کند در گوش فرزندم که : غبار رزمِ تو شش های سرزمینم را زنده کرد
+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم شهریور 1388ساعت 21:7 توسط شریعت |