| تبليغات | X |
شعری از سال های گذشته : درونِ كوچه از شلاقِ گرم آساي خورشيدي كه از اقصي نقاط عرش مي بارد و هر جنبنده اي را محو مي سازد يكي از ساكنين دائم كوچه از آن تيرِ عمودِ برق مي پرسد : كه سايه شاخه اي چند است ؟ يكي آن سوي مي خندد … 
+ نوشته شده در شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 15:56 توسط شریعت |
